άλλος χώρος

ΤΟΤΕΝΦΛΟΣ

του Χάραλντ Μύλλερ
σε σκηνοθεσία Ερίμνας Κυριαζή
από τον Οκτώβριο στο θέατρο ένα

Το Τότενφλος ο Χάραλντ Μύλλερ το έγραψε το 1984, παίρνοντας μέρος σε ένα διαγωνισμό θεατρικού έργου με θέμα την καταστροφή του κόσμου που είχε προκηρύξει το θέατρο Όμπερχαουζεν.  Ξεχώρισε ανάμεσα από εκατό έργα και ανέβηκε, την ίδια χρονιά, στο θέατρο που είχε διοργανώσει τον διαγωνισμό. Αργότερα ο Μύλλερ το ξανάγραψε, δίνοντας του μία άλλη μορφή.

Το 2050 η Γη έχει καταστραφεί από μία σειρά πυρηνικών εκρήξεων και χημικών διαρροών. Τρεις άντρες και ένα κορίτσι κατεβαίνουν με μία σχεδία τον ποταμό Ρήνο, από την Χαϊδελβέργη ως το μυθικό Ξάντεν, τον τόπο που γεννήθηκε ο Ζίγκφριντ των Νιμπελουνγκεν, με την ελπίδα ότι εκεί θα βρούνε καταφύγιο από τη χημική και την πυρηνική φρίκη. Φοβούνται! Αγωνίζονται να κρατηθούν στη ζωή, που την αγαπούν, παρ΄όλη τη φρίκη που τους τριγυρίζει και που σιγά-σιγά του καταπίνει, αντιδρώντας ο καθένας με τον τρόπο του: ο Τσέκερ, όταν αναφέρεται στον εαυτό του, μιλάει πάντα στο τρίτο πρόσωπο, σαν να μιλάει για κάποιον άλλο. Ο Ιτάι υπακούει τυφλά στις εντολές αυτών που τον δημιούργησαν- είναι προϊόν κλωνοποίησης. Και οι δύο αρνούνται να ξέρουν. Ο Κούκος, φορτωμένος τις ενοχές του ανθρώπου των δεκαετιών του 1900, αρνείται να θυμηθεί, αλλά κρατάει τις φωνές των πουλιών. Η Μπιούτυ, πάλι, ζει με την φαντασία της στον παλιό ωραίο κόσμο, που τον γνώρισε από τα απαγορευμένα βιβλία που διάβασε και τον περιγράφει με τη «χαμένη γλώσσα», γεμάτη λυρικές φραστικές εξάρσεις. « Αλλά καταρρέουν οργανικά και οδεύουν προς το θάνατο, το χάος, για να επιστρέψουν, τελικά, εκεί που ανήκουν, στη θάλασσα»

Ένα έργο με ακριβή ορισμό για το τι θα πει «μαύρο χιούμορ», περιγράφει με παρρησία την ανάγκη του σημερινού ανθρώπου για εξουσία που ως ο ‘’εξουσιαστής’’ εν τέλει γίνεται ο ίδιος ‘’απόρριμμα ‘’ στο ίδιο του το δημιούργημα και σύστημα για να επανέλθει ζητώντας βοήθεια από το έκτρωμα που ο ίδιος έφτιαξε.

Χορηγός:

Xορηγός επικοινωνίας:

politistikes logo final 0317 - GR3.jpg
logo.png